hoe kon jy?

vandag voel ek oud, afgemat en grensloos kwaad! Nee, nie kwaad nie – teleurgesteld, dis ‘n beter woord! Hoekom? Oor selfsug, mans en hul beheptheid met hulself. En miskien is dit verkeerd om almal onder dieselfde kam te skeer, maar boet, voor jy my met ‘n 10 pond hamer voor die kop moker – bewys my verkeerd! Jy gaan besig wees!

Gister was ‘n slegte dag – in meer as een opsig. Hierdie week hardloop ek rond soos ‘n hoender sonder kop. Slegte nuus het my alreeds blou dag sommer purper gemaak. Die laaste ding wat ek nodig het is mense rondom my. Ek wil alleen wees met my seer, met die grys wat my lewe geword het, maar nee, jy gun my nie eers dit nie. Jy deel die nuus mee, en wil met my praat – maar ek is rou en seer en ignoreer jou oproepe. Ek het gehoop, as vriend, sal jy verstaan, maar jy het nie, want jy weet mos altyd van beter! Hoe het jy gedink? Het jy hoegenaamd gedink toe jy jou kar in my rigting draai? En selfs nadat ek vir jou gesê het: “moenie oorkom nie, ek sien nie kans vir mense nie”, het jy net jou eie wense gehoorsaam.

Jy is in alle opsigte ‘n ware heer, maak die kar se deur oop vir my en alles wat daarmee gepaard gaan – hoekom kan jy my nie net bel en hoor of dit my pas as jy kom kuier nie? Dink jy ek het nie ‘n lewe nie? Jy dink jy ken my, maar jy doen nie – jy kom nie eers halfpad nie. Toe jy by my werk aankom was ek klaar huis toe gestuur. As jy net nie my boodskap geïgnoreer het nie! Nou is ek in die sop oor die manier hoe jy jou voor my werk soos ‘n vark behandel het. Die spin en rook walms was nie net ongevraagd nie maar onvanpas. Dis ‘n teken van geen selfbeheersing – en sonder dit, my vriend, maak jy ‘n goeie ding dood. In jou wêreld is dit dalk gehoord , maar nie in myne nie! Danksy jou ondeurdagte optrede mag niemand my meer by die werk kom haal nie. Danksy jou optrede is my persoonlike lewe algemene kennis en ‘n item op die agenda vir ons personeel vergadering. Ek wat altyd kon roem dat my persoonlike lewe wel dit is – persoonlik en privaat!

Gisteraand wou ek jou uitvee uit my lewensboek! Dit was jy wys jy is maak my bang! Verfynd met die mond met harde woorde, dis mos ‘n ongebalanseerde teenstrydigheid, nie eers te praat van die kwaai boodskap op my foon nie! Nie eers my ouers praat so met my nie, wie gee jou die reg? Jy het geen aanspraak op my tyd en op my lewe nie. Jy is ‘n vriend, niks meer nie! Ek weet nie wat jy gedink het nie – ek weet nie of jy gedink het nie! EK is nie kwaad vir jou nie – ek is teleurgesteld en dis juis dit wat my die meeste pla. Miskien het ek met jou ‘n fout gemaak. Miskien is jy ‘n beter toneelspeler as ek!